مركز ارتباط حضرت آیت الله العظمی سید علی حسينى سیستانی (مد ظله) در لندن، اروپا، شمال و جنوب امریکا است.
مسأله 1102. كفّارات معيّنه عبارتند از:
الف. کفّارۀ قسَم بر برائت العیاذ باللّه؛
ب. برخی از کفّارات مربوط به روزۀ ماه رمضان.
توضیح موارد فوق، در مسائل بعد بیان میشود.
مسأله 1103. كفّارۀ كسى كه العياذ باللّه به برائت از خداوند متعال يا پیامبرخدا يا دين خدا يا امامان معصوم قسم خورده و با قسمش مخالفت نماید، [635] طعام دادن به ده فقیر است و اگر از اطعام ده فقیر ناتوان باشد، باید استغفار نماید.
مسأله 1104. در موارد ذیل - که مربوط به روزۀ ماه مبارک رمضان است - فرد باید یک مدّ طعام - که تقریباً 750 گرم است - به فقیر تحویل داده و به ملکیّت او درآورد و مجرّد سیر کردن فقیر کافی نیست:
1. كسى كه روزۀ قضای ماه مبارک رمضان را تا ماه رمضان سال بعد نگيرد (با توضیحی که در فصل روزه بیان شد)؛ کفّاره در این مورد، «كفّارۀ تأخير» نام دارد.
2. مريضى كه نمى توانسته روزه بگيرد و بيمارى او تا سال آينده استمرار داشته است (با توضیحی که در فصل روزه بیان شد)؛ کفّاره در این مورد، «فدیۀ سالانه» [636] نام دارد.
3. چهار گروه (پیرمرد و پیرزن، کسی که مبتلا به بیماری است که زیاد تشنه میشود، زن حامله و زن شیرده) با توضیحی که در فصل روزه بیان شد؛ کفّاره در این موارد، «فدیۀ روزانه» نام دارد.