مركز ارتباط حضرت آیت الله العظمی سید علی حسينى سیستانی (مد ظله) در لندن، اروپا، شمال و جنوب امریکا است.
مسأله 1205. در همۀ مواردی كه انسان، دو نماز را كه یک وقت مشترک دارند (نماز ظهر و نماز عصر یا نماز مغرب و نماز عشاء) پشت سر هم میخواند، [356] اگر برای نماز اوّل اذان گفته باشد، اذان از نماز بعدی ساقط است، خواه پشت سر هم خواندن دو نماز بهتر نباشد یا آنكه بهتر باشد؛
مثلاً جمع بین نماز ظهر و عصر در روز عرفه (روز نهم ماه ذیحجّه)، اگر آنها را در وقت فضیلت نماز ظهر انجام دهد، مستحب میباشد، هرچند در عرفات نباشد و همچنین است، جمع بین نماز مغرب و عشای عید قربان در وقت فضیلت نماز عشاء، برای كسی كه در «مَشْعَر الحرام» باشد.
شایان ذکر است، چنانچه فرد در موارد فوق، بین دو نماز جمع نماید و بخواهد برای نماز دوّم اذان بگوید، احتیاط واجب آن است كه اذان نماز دوّم را رجاءً گفته و به قصد مشروعیّت نگوید؛ بلكه بنابر احتیاط واجب، اذان نماز دوّم را در دو مورد مذكور در روز عرفه و در مشعر الحرام - با شرایطی كه ذکر شد - بدون قصد مشروعیّت و به عنوان رجاء هم نگوید.
البتّه ساقط شدن اذان در این موارد مشروط به آن است كه فاصلۀ زیادی میان دو نماز نباشد؛ ولی فاصله شدن نافله و تعقیب ضرر ندارد.