مركز ارتباط حضرت آیت الله العظمی سید علی حسينى سیستانی (مد ظله) در لندن، اروپا، شمال و جنوب امریکا است.
مسأله 69. در هنگام تخلّی و مواقع دیگر واجب است انسان، عورت و شرمگاه خود را از كسانی كه مكلّفند، هرچند مثل خواهر و مادر با او محرم باشند و نیز از دیوانه و بچّه، اگر ممیّز باشند، یعنی مثلاً زشتی نمایان بودن عورت فرد در مقابل دیگران را درک میکنند، بپوشاند، ولی زن و شوهر لازم نیست عورت خود را از یكدیگر بپوشانند.
مسأله 70. لازم نیست فرد با چیز مخصوصی عورت خود را بپوشاند و اگر مثلاً با دست هم آن را بپوشاند كافی است.
مسأله 71. هنگام تخلّی باید بنابر احتیاط لازم، جلوی بدن یعنی شكم و سینه رو به قبله یا پشت به قبله نباشد و منظور از قبله، جهتی است كه وقتی انسان قبله را میداند و اضطراری هم ندارد، باید نماز را به آن طرف بخواند.
مسأله 72. اگر هنگام تخلّی طرف جلوی بدن كسی رو به قبله یا پشت به قبله باشد و عورت خود را از قبله برگرداند، کافی نیست و احتیاط مستحب آن است كه حتّی در صورتی که جلو بدنش رو به قبله یا پشت به قبله نیست، عورت را رو به قبله یا پشت به قبله ننماید.
مسأله 73. احتیاط مستحب آن است كه طرف جلوی بدن در موقع استبراء (كه احكام آن بعداً گفته میشود) و موقع تطهیر مخرج ادرار و مدفوع، رو به قبله و پشت به قبله نباشد و در صورتی كه فرد میداند قطره یا قطرات اندکی از ادرار در مجرا باقی مانده و با عمل استبراء بیرون میآید، این احتیاط شدیدتر میباشد.
مسأله 74. اگر برای آنكه كسی (افرادی كه در مسألۀ «69» ذكر شد) انسان را نبیند، مجبور شود رو به قبله بنشیند و یا پشت به قبله، بنابر احتیاط لازم باید پشت به قبله بنشیند.
مسأله 75. احتیاط مستحب آن است كه بچّه را در وقت تخلّی، رو به قبله یا پشت به قبله ننشانند.
مسأله 76. در مکانهایی كه مستراح آن رو به قبلــه یا پشــت به قبله ساختــه شده - خواه از روی عمد باشد یا اشتباه یا ندانستن مسأله - بنابر احتیاط واجب باید به هنگام تخلّی طوری بنشیند كه رو به قبله یا پشت به قبله نباشد.
مسأله 77. اگر مکلّف قبله را نمیداند، بنابر احتیاط واجب برای او تخلّی جایز نیست؛ مگر آنكه منتظر ماندن امكان نداشته باشد یا انتظار كشیدن، سختی فوقالعادهای داشته باشد که معمولاً تحمّل نمیشود یا ضرری باشد و در هواپیما و قطار و كشتی نیز، باید این امر مراعات گردد.
مسأله 78. در چهار جا تخلّی حرام است:
1. كوچههای بنبست، چنانچه صاحبان آن اجازه نداده باشند؛ همچنین كوچهها و راههای عمومی، در صورتی كه موجب ضرر به عابرین باشد.
2. ملک كسی كه اجازه تخلّی نداده است.
3. جایی كه برای عدّۀ مخصوصی وقف شده است، مانند بعضی از مدارس.
4. روی قبر مؤمنین در صورتی كه بیاحترامی به آنان باشد؛ بلكه حتّی اگر بیاحترامی هم نباشد، مگر اینكه زمین از مباحات اصلی باشد؛ همینطور هر جایی كه تخلّی، موجب هتک حرمت به یكی از مقدّسات دین یا مذهب شود.