مركز ارتباط حضرت آیت الله العظمی سید علی حسينى سیستانی (مد ظله) در لندن، اروپا، شمال و جنوب امریکا است.
مسأله 839. گریستن در عزای میّت مؤمن (شیعۀ دوازده امامی) مستحب است، ولی احتیاط مستحب آن است كه در گریه بر میّت، صدا را زیاد بلند نكنند. [247]
مسأله 840. نوحه كردن بر میّت به شعر یا به غیر شعر، تا وقتی که دربردارندۀ دروغ و حرام دیگری نباشد، اشکال ندارد و بنابر احتیاط واجب شامل «ویل» و «ثُبُور» نباشد. [248]
مسأله 841. مستحب است قبل از دفن یا بعد از دفن، صاحبان عزا را سر سلامتی دهند و به آنان تسلیت گفته و ابراز همدردی نمایند و آنان را به صبر و شکیبایی دعوت کنند و این امر بعد از دفن بیشتر تأکید شده است، ولی اگر مدّتی گذشته كه به واسطۀ سر سلامتی دادن مصیبت یادشان میآید، ترک آن بهتر است.
مسأله 842. مستحب است انسان در مرگ خویشاوندان، مخصوصاً در مرگ فرزند صبر كند و هر وقت میّت را یاد میكند «إنّا لِلهِ وَإِنّا إِلَیْهِ راجِعُوْنَ» بگوید و برای میّت قرآن بخواند.
مسأله 843. بنا بر احتیاط واجب، جایز نیست انسان در مرگ كسی صورت و بدن خود را بخراشد و موی خود را قطع كند، ولی به سر و صورت زدن جایز است.
مسأله 844. پاره كردن یقه در مرگ غیر پدر و برادر، بنابر احتیاط واجب جایز نیست و احتیاط مستحب آن است كه در مصیبت آنان هم، یقه پاره نكند.
مسأله 845. اگر زن در عزای میّت، موی خود را بچیند، احتیاط مستحب است کفّارهای همانند کفّارۀ افطار عمدی ماه مبارک رمضان بپردازد [249] و چنانچه موی خود را بكَنَد یا صورت خود را بخراشد و خونین كند، احتیاط مستحب است که کفّارهای همانند کفّارۀ قسم بپردازد. [250] این حکم، در مورد مردی که در مرگ زوجه یا فرزندش، یقه یا لباس خود را پاره كند نیز جاری است.
مسأله 846. در مراسم تعزیه، لازم است از اسراف و تبذیر و کارهای خلاف شرع پرهیز گردد.
مسأله 847. مستحب است انسان از ثلث مالش برای اطعام در مراسم عزاداری خویش وصیت نماید و چنانچه میّت به اطعام از ثلث مالش در مراسم عزایش وصیت نموده باشد، عمل به این وصیّت لازم است.
مسأله 848. مستحب است تا سه روز برای اهل خانۀ میّت، غذا بفرستند و غذا خوردن نزد آنان و در منزلشان مكروه است. [251]
مسأله 849. مناسب است مراسم تعزیه و مجلس فاتحه، ساده برگزار گردد و از تحمیل مخارج سنگین بر صاحبان عزا که از تحمّل آن به زحمت و حرج مىافتند و غالباً رجحان شرعى ندارد، خودداری شود؛ علاوه بر اینکه این امر منافات با ابراز همدردی و فراهم نمودن موجبات تسلّی خاطر و رفع همّ و غمّ آنان - که از جمله دستورات دینی است - دارد.
بنابراین، مقتضى است مؤمنین سيره و روش حضرت رسول اكرم و ائمّۀ طاهرين و راهنماییهاى اخلاقى و اسلامى را سرمشق قرار دهند و به اقتصاد و میانهروی عمل نمايند و حتّى كسانى كه اهل تمكّن و توانایى مالى هستند نيز در اين قبيل مراسم، ميانهروى را مراعات نمايند تا كسانى كه متمكّن نیستند به ملاحظۀ عرف معمول گرفتار زحمت نشوند و مخصوصاً اگر اين مراسم براى رقابت و همچشمىهاى دنيایى باشد، هرگز موجب اجر براى زنده و مرده نخواهد شد.
در مجموع، فرهنگسازی برگزاری مراسم تعزیه به صورت سبک، ساده، بیآلایش و دور از تشریفات و اسراف و تبذیر و توجّه دادن بیشتر شرکت کنندگان به مرگ و قیامت میتواند آثار مثبتی برای جامعه و اجتماع به همراه آورد.