مركز ارتباط حضرت آیت الله العظمی سید علی حسينى سیستانی (مد ظله) در لندن، اروپا، شمال و جنوب امریکا است.
خداوند متعال در قرآن کریم دربارۀ پرهیز از درآمدهای نامشروع میفرماید:
«يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لا تَأْكُلُوا أَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ إِلاّ أَنْ تَكُونَ تِجَارَةً عَنْ تَرَاضٍ مِنْكُمْ...»؛ [11] اى كسانى كه ايمان آوردهايد، اموال يكديگر را به باطل (به ناحقّ و از طریق غیر مشروع) نخوريد، مگر آن كه تجارتى باشد كه هر دو طرف بدان رضايت داده باشيد.
در روایات اهل بیت، آثار سوء و بدی برای حرامخواری ذكر شده است، از جملۀ آنها بیبركتی در اموال، عدم قبولی عبادات، عدم اجابت دعا، قساوت قلب و تأثیر منفی در نسل است.
در مذمّت حرامخواری از پيامبر خدا روایت شده که فرمودند: «عبادت كردن با وجود حرامخوارى، مانند ساختن بنايى است بر روى شن» (و در نقلی: مانند ساختن بنایی بر روى آب است). [12]
در حدیث دیگر نقل شده که آن حضرت فرمودند: «همانا رد كردن يک دانق حرام [13] نزد خداوند متعال برابر است با هفتاد هزار حج قبول شده». [14]
منقول است هنگامى كه عمر بن سعد سپاهيان خود را براى جنگ با حضرت ابا عبداللّه الحسين و اصحابش آماده كرد و از هر سو آن حضرت را در محاصره گرفتند، امام حسین به سوى دشمن بيرون آمدند و آنان را به سكوت دعوت كردند، امّا خاموش نشدند، خطاب به آنان فرمودند:
«واى بر شما! شما را چه زيان كه به من گوش دهيد و گفتار مرا كه به راه رشد و سعادت فرا مىخوانم بشنويد، هر کس از من پیروی کند از هدایت شدگان است و هر کس مخالفت ورزد از هلاک شدگان است و همۀ شما از من نافرمانى مىكنيد و به سخنان من گوش نمىدهيد؛ زيرا شكمهايتان از حرام پُر شده و بر دلهايتان مُهر (غفلت) خورده است...». [15]
روایت شده که امام صادق فرمودند: کسب حرام آثارش در ذرّیّه (فرزندان و نسل) آشکار میشود. [16]
از امام صادق در مورد آیۀ «وَقَدِمْنا إِلىٰ ما عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْناهُ هَباءً مَنْثُوراً» [17] سؤال شد، حضرت فرمودند: به خدا قسم آنان کسانی هستند که اعمالشان از پارچههای کتان قبطی سپیدتر بود، امّا چون به حرامی بر میخوردند، از آن خودداری نمیکردند. [18]
ابو حمزۀ ثمالی از امام باقر نقل میکند که رسول خدا در خطبۀ حجّة الوداع فرمودند: «آگاه باشید همانا روح الامین (جبرئیل) به من خبر داد که هیچ کس نمیرد تا رزق و روزیش را بهطور کامل دریافت کند، پس از خدا بترسید و در طلب رزق و روزی میانهروی نمایید و دیر رسیدن روزی شما را وادار نکند که آن را از راه معصیت خدا (راه غیر حلال) طلب کنید، چون خداوند متعال روزیها را بین خلق خود بهطور حلال تقسیم کرده و آن را از راه حرام قسمت نکرده است، پس کسی که تقویٰ پیشه کند و صبر نماید، خداوند متعال رزق و روزی او را از راه حلال نصیبش مینماید و کسی که پردهدری کند و شتابزده عمل نماید و آن را از راه غیر حلال به دست آورد، از رزق حلالی که برای او در نظر گرفته شده، همان مقدار کم میشود و در روز قیامت نیز به خاطر کسب حرام، مورد محاسبه و بازخواست قرار میگیرد». [19]