مركز ارتباط حضرت آیت الله العظمی سید علی حسينى سیستانی (مد ظله) در لندن، اروپا، شمال و جنوب امریکا است.
مسأله 622. جعاله از این جهت که فرد متعهّد شده تا در مقابل انجام کاری، عوضی پرداخت کند، مانند اجارۀ اجیر میباشد. بنابراین، کارهایی را که میتوان با قرارداد اجاره برای انجام آن اجیر گرفت و توضیح آن در فصل اجاره ذکر شد، [597] از طریق جعاله نیز قابل انجام است.
مسأله 623. جعاله و اجارۀ اجیر، در برخی از ویژگیها و شرایط، فرقهایی دارند؛ از جمله دو مورد ذیل:
الف. جعاله «ایقاع» است، ولی اجاره «عقد» میباشد. [598] بنابراین، جعاله همین که ایجاب آن توسط جاعل انجام شود، محقّق میشود و نیاز به قبول طرف مقابل ندارد. همین طور، لحاظ کردن شرط در ضمن عقد اجاره صحیح بوده و عمل به آن لازم است، امّا جعاله به جهت اینکه ایقاع است، قابلیّت ندارد امری در ضمن آن شرط شود. [599]
ب. در اجاره با محقّق شدن قرارداد (ایجاب و قبول)، انجام کار بر اجیر واجب شده و اجرت نیز به عهدۀ مستأجر میآید که توضیح بیشتر در فصل «اجاره» ذکر شد؛ امّا در جعاله، انجام کار بر عامل واجب نبوده و جاعل نیز تا وقتی که عامل کار را انجام نداده، چیزی بر عهدهاش نمیباشد. [600]