مركز ارتباط حضرت آیت الله العظمی سید علی حسينى سیستانی (مد ظله) در لندن، اروپا، شمال و جنوب امریکا است.
مسأله 1237. تمام «حیوانات حلال گوشت» اعم از چهارپایان، پرندگان و غیر آنها - چه اهلی باشند یا وحشی و چه خشکزی باشند یا آبزی - قابل تذکیه هستند، هرچند کیفیّت تذکیۀ آنها متفاوت است.
اگر حیوانات مذکور خون جهنده داشته باشند، تذکیۀ آن حیوانات باعث میشود خوردن آنها حلال گردیده و پاک محسوب شوند و چنانچه خون جهنده نداشته باشند، از آنجا که مردار آنها پاک است، اثر تذکیه، فقط حلال شدن گوشت آنها میباشد.
شایان ذکر است، اگر حیوان حلال گوشت به واسطۀ عوارضی که ذکر خواهد شد [700] حرام گوشت شود، باز هم قابل تذکیه است و اثر تذکیۀ آن، پاکی بدن حیوان است، ولی خوردن آن حرام است.
مسأله 1238. همان طور که در مسألۀ قبل بیان شد، راههای تذکیۀ حیوانات حلال گوشت با هم متفاوت است، این حیوانات - چه اهلی باشند و چه وحشی - در صورتی که «ذبح شرعی» شوند تذکیه میشوند و چنانچه حیوانات مذکور وحشی [701] باشند، به وسیلۀ «صید با سلاح» یا «صید با سگ شکاری تعلیم دیده» نیز تذکیه میشوند.
شایان ذکر است، از حکم فوق موارد ذیل استثنا میشود:
الف. شتر فقط با «نَحْر» - با توضیحی که در کیفیّت نحر شتر ذکر خواهد شد - تذکیه میشود.
ب. ماهی، میگو، ملخ فقط با «صید» - با توضیحی که در مباحث مربوط به آن ذکر میشود - تذکیه میشوند.
مسأله 1239. از میان «حیوانات حرام گوشت» موارد ذیل قابل تذکیه نمیباشد، هرچند ذبح یا صید شوند:
الف. حیوانات نجس العین (سگ و خوک خشکزی)؛
ب. حيوانات کوچكى كه داخل زمين لانه داشته و خون جهنده دارند؛ مانند موش، موش خرما، سوسمار و راسو؛
ج. کرمها و حشرات (غیر ملخ)؛ مانند پشه، مگس، سوسک، مورچه و کرمابریشم، حلزون؛
د. حیوانات حرام گوشتی که خون جهنده ندارند؛ مانند مار و ماهیبدونپولک، صدف، اسفنج دریایی، ستارۀ دریایی، عروس دریایی، و سایر نرمتنان دریایی.
مسأله 1240. «حيوانات حرام گوشت» - به جز آنچه در مسألۀ قبل ذکر شد - قابل تذکیه هستند، چه درنده باشند یا غیر آن، و این حکم شامل «حیوانات مسخ شده» مانند فيل، خرس و میمون نیز میشود.
شایان ذکر است، اگر حیوانات مذکور خون جهنده داشته باشند، تذکیۀ این حیوانات باعث میشود پاک محسوب شوند، [702] هرچند خوردن آنها حرام میباشد و چنانچه خون جهنده نداشته باشند از آنجا که مردار آنها پاک و حرام میباشد، تذکیه اثری ندارد.
مسأله 1241. حیوانات حرام گوشتی که قابلیّت تذکیه دارند و دارای خون جهنده [703] هستند، راههای «تذکیه» آنها از قرار ذیل است:
الف. اگر حیوانات مذکور - چه اهلی باشند و چه وحشی - «ذبح شرعی» شوند، یعنی با رعایت شرایطی که برای ذبح حیوانات حلال گوشت ذکر میشود ذبح شوند، پاک میباشند، هرچند خوردن آنها حرام است؛
ب. اگر حیوانات مذکور وحشی باشند و با سلاح «صید شرعی» شوند، یعنی با رعایت شرایطی که برای صید حیوانات حلال گوشت وحشی با استفاده از سلاح ذکر میشود صید شوند، پاک میباشند، هرچند خوردن آنها حرام است؛
ج. امّا اگر حیوانات مذکور وحشی باشند و با سگ شکاری تعلیم دیده صید شوند، یعنی با رعایت شرایطی که برای شکار حیوانات حلال گوشت وحشی با استفاده از سگ شکاری ذکر میشود شکار شوند، تذکیۀ آنها محلّ اشكال میباشد و بنابر احتیاط واجب حکم مردار را دارند.