• 24 شعبان 1447هـ

نمائندہ مرجع تقلید شیعیان جهان و زعیم حوزه علمیه نجف اشرف حضرت آیة الله العظمی سید علی السیستانی مدظله العالی در اروپا، حجت‌الاسلام والمسلمین سید مرتضی کشمیری به مناسبت فرارسیدن ماه مبارک رمضان را به جهان اسلام تبریک گفت.
ایشان نیز این ماه شریف، مهمانی گذرا نیست، بلکه فرصتی دوباره ومجدد طى عمر انسان و یک طرح اصلاحیِ کامل است که جز با استقبال شایسته از آن ـ با معرفت، توبه، نظم و عمل ـ به ثمر نمی‌نشیند. هر کس با چنین روحیه‌ای به استقبال آن برود، از این ماه بیرون می‌آید در حالی که دلش دگرگون شده، نفسش تعالی یافته و اولویت‌هایش تغییر کرده است.

پس: چگونه این ماه کریم را استقبال کنیم؟
این ماه را با امور زیر استقبال می‌ كنيم :

اوّلًا:استقبال معرفتی و ایمانی ماه رمضان مقصود از این نوع استقبال، درک حقیقت این ماه و شناخت منزلت آن نزد خدای متعال است. ماهی که خداوند آن را برای نزول کتاب جاودانه‌اش برگزید:
«شَهْرُ رَمَضانَ الَّذی أُنزِلَ فیهِ القُرآنُ هُدىً لِلنّاسِ وَبَیِّناتٍ مِنَ الهُدى وَالفُرقان».و در حدیث شریف از پیامبر اکرم (ص) آمده است:
«ماه خدا با برکت و رحمت و آمرزش به سوی شما روی آورده است».پس این ماه، ماه خداست و اضافه شدن آن به لفظ خداوند، شرافتی بزرگ است که بر خصوصیت و قداست آن دلالت دارد. از همین رو وارد شده است که به کار بردن واژه «رمضان» بدون افزودن کلمه «ماه» شایسته نیست، زیرا «رمضان» از نام‌های خداوند متعال شمرده شده است.

ثانياً: در نظر گرفتن هدف روزه‌داری
روزه تنها برای خودداری جسمانی تشریع نشده است، بلکه برای رسیدن به تقواست:
«ای کسانی که ایمان آورده‌اید، روزه بر شما نوشته شد همان‌گونه که بر کسانی که پیش از شما بودند نوشته شد، باشد که پرهیزگار شوید.»
بر این اساس، استقبال ایمانی اقتضا می‌کند که مؤمن از خود بپرسد:
در این ماه چه چیزی را می‌خواهم در وجود خود تغییر دهم؟
و به کدام مرتبه از تقوا امید دارم که برسم؟

ثالثا: آمادگی روحی و روانی
توبه‌ی راستین و پاک‌سازی قلب از مهم‌ترین چیزهایی است که باید با آن‌ها به استقبال ماه رمضان رفت؛ زیرا دلی که با گناهان سنگین شده باشد، نمی‌تواند از انوار این ماه بهره‌مند شود. از امیرالمؤمنین علی (ع) نقل شده است:
«خوشا به حال کسی که عبادت و دعا را برای خدا خالص گرداند».
پس شایسته است مؤمن با دلی پاک، خالی از کینه‌ها، پشیمان از گذشته و تصمیم‌گیر بر اصلاح، وارد ماه رمضان شود.

رابعاً: آمادگی روانی و ترک عادت‌های منفی,آمادگی روانی یعنی آماده‌سازی روح برای پذیرش طاعت، کاهش وابستگی به مادّیات، و تمرین پیش از ماه رمضان برای کنترل زبان، کاهش مشغولیت به سرگرمی‌های بیهوده، و عادت دادن نفس به ذکر و دعا کسی که ماه رمضان بر او وارد شود در حالی که اسیر عادت‌های خود است، از آن ماه بیرون می‌آید همان‌گونه که وارد شده بود؛ و از مصادیق این حدیث می‌ توان به حدیث زیر اشاره کرد «چه بسا روزه‌داری که بهره‌اش از روزه تنها گرسنگی و تشنگی است، و چه بسا شب‌زنده‌داری که بهره‌اش از قیام تنها بی‌خوابی است.»

خامسا: استقبال عملی و عبادی:
این استقبال با تنظیم یک برنامه عبادیِ متوازن تحقق می‌یابد. شایسته است مؤمن ماه رمضان را با برنامه‌ای روشن آغاز کند؛ برنامه‌ای که شامل تلاوت روزانه قرآن باشد (حتی یک صفحه با تدبّر)، و پایبندی به نمازها در اول وقت، و اختصاص زمانی برای دعا و مناجات، به‌ویژه دعاهای اهل‌بیت (ع). همچنین بسیار پسندیده است که بر استغفار و صلوات بر محمد و آل محمد افزوده شود.از امام صادق (ع) نقل شده است:«برای هر چیزی بهاری است، و بهار قرآن ماه رمضان است.»

سادسا: تعامل با قرآن کریم
ماه رمضان، ماه قرآن است؛ و استقبال درست از آن در این است که قرآن محور زندگی روزانه قرار گیرد؛ چه در خواندن، چه در فهمیدن و چه در عمل کردن. قرآن تنها خواننده نمی‌خواهد، بلکه انسانِ قرآنی می‌خواهد؛ انسانی که ارزش‌های کتاب الهی را در رفتار و زندگی خود مجسّم سازد. چنان‌که خدای متعال می‌فرماید:
«کتابی است که آن را بر تو نازل کردیم تا مردم را به اذن پروردگارشان از تاریکی‌ها به سوی نور بیرون آوری، به سوی راه خدای عزیز و حمید».
و نیز می‌فرماید:
«اوست که در میان بی‌سوادان پیامبری از خودشان برانگیخت تا آیاتش را بر آنان بخواند، آنان را پاکیزه سازد و کتاب و حکمت را به آنان بیاموزد، هرچند پیش از آن در گمراهی آشکار بودند».

سابعا: استقبال اجتماعی و اخلاقی
از نشانه‌های استقبال از ماه رمضان، نیکی کردن به دیگران، صله‌رحم، یاری رساندن به بیوه‌گان و یتیمان، و گسترش دایره نیکی است؛ به‌گونه‌ای که شادی را در دل مؤمنان نیازمند وارد کند. چنان‌که پیامبر اکرم (ص) فرمودند: «به فقیران و نیازمندان خود صدقه دهید، بزرگان خود را احترام کنید، بر کوچک‌ترها رحم آورید، با خویشاوندان خود پیوند برقرار کنید، زبان‌های خود را حفظ کنید، وچشم‌هایتان را از آنچه نگاه کردن به آن حلال نیست فرو بندید… ای مردم! هر کس از شما روزه‌دار مؤمن را در این ماه افطار دهد، برای او نزد خدا آزاد شدن یک بنده و آمرزش گناهان گذشته‌اش خواهد بود.»گفته شد: ای رسول خدا! همه ما توان چنین کاری را نداریم.فرمودند:
«از آتش دوری کنید، هرچند با نصف دانه خرما باشد؛ از آتش دوری کنید، هرچند با جرعه‌ای آب باشد.

ثامنا: تهذیب اخلاق و کنترل رفتار:
روزه‌ی حقیقی، روزه‌ی اعضا و جوارح است؛ روزه‌ی زبان از غیبت و دروغ، روزه‌ی چشم از نگاه حرام، روزه‌ی دل از حسد و تکبّر. در حدیث آمده است:
«هنگامی که روزه می‌گیری، گوش و چشم و زبانت نیز باید روزه‌دار باشند.»
پس بیاییم از این فرصت گران‌بها برای تعمیق آگاهی نسبت به ارزش‌های اصیل اسلامی، تقویت فرهنگ حقوق و مسئولیت‌ها، و ارتقای اخلاق و رفتار خود بهره ببریم؛ تا واقعاً از جمله پرهیزگارانی باشیم که در پنهان و آشکار از خدا می‌ترسند و با مردم چنان رفتار می‌کنند که خدا دوست دارد و می‌پسندد. و بدین‌گونه، هدف والای روزه را محقق می‌سازیم:«باشد که پرهیزگار شوید.»
اللَّهُمَّ قَدْ حَضَرَ شَهْرُ رَمَضَانَ، وَقَدِ افْتَرَضْتَ عَلَيْنَا صِيَامَهُ، وَأَنْزَلْتَ فِيهِ الْقُرْآنَ، هُدًى لِلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِنَ الْهُدَى وَالْفُرْقَانِ. اللَّهُمَّ فَصَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَآلِهِ، وَأَعِنَّا عَلَى صِيَامِهِ، وَتَقَبَّلْهُ مِنَّا، وَسَلِّمْنَا مِنْهُ وَتَسَلَّمْهُ مِنَّا، فِي يُسْرٍ مِنْكَ وَعَافِيَةٍ، إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ، يَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِينَ.