• 6 محرم 1447هـ

نماینده مرجعیت بزرگ جهان تشیع حضرت ایت الله العظمی سید علی حسینی سیستانی در لندن ضمن عرض تسلیت به مناسبت شهادت سبط پیامبر و ریحانه‌ او حسین بن علی (علیهم ‌السلام) وبیان نمودند :
پیام امروزی امام حسین (علیه‌السلام) به مسلمانانی که مراسم شهادت او را درین روزها به پا میدارند چیست ؟

با گذشت ۱۳۸۶ سال از شهادت امام حسین (علیه‌السلام)، اهل‌بیت و یاران باوفایش، یعنی نزدیک به ۱۴ قرن، اما هنوز صدایفریاد«هَل مِن ناصِرٍ یَنصُرُنی؟» (آیا یاری کننده ای هست که مرا یاری کند؟). او در گوش مسلمانان، مؤمنان و آزادگان جهان طنین‌انداز است.
این فریاد، ناله انسانی شکست‌خورده یا اندوهگین نبوده، بلکه ندایی برای بیداری اسلام ،انسانیت و وجدان در همه زمان‌ها و مکان‌ها بوده و دعوتی ممتد در طول تاریخ برای پاسخ به این پرسش که حسین (علیه‌السلام) امروز ازما چه می‌خواهد؟
پاسخ:

اول:
حسین (علیه‌السلام) از ما می‌خواهد امتی آزاد و آگاه باشیم که ذلت و بردگی را نمی‌پذیرد.
این همان شعار او در روز عاشورا بود:
«آگاه باشید که این فرومایه فرزندِ فرومایه، مرا میان دو چیز مخیر کرده است: میان کشته شدن با شمشیر ویا زندگی با ذلت وخواری. اما هیهات که ما ذلت را بپذیریم!»
پس نخستین خواسته امام حسین (علیه‌السلام) از امت اسلامی، آزادگی است: آزادی وجدان، آزادی گفتار و آزادی رای.
امروز؛ امام حسین (ع) از مسلمانان می‌خواهد که دربرابر ستمگران و مستبدان تسلیم نشوند وحتی بنام امنیت ، منافع یا وحدت پوشالی ، ذلت را نپذیرند.
او از ما می‌خواهد که در برابر هرگونه ظلم، ستم و استبداد، _تحت هر شکل وبا هر نامی_ ایستادگی کنیم.
صدای او هرا بود چرا که فرمود:
«هر کس حاکمی ستمگر را ببیند که حرام خدا را حلال می‌شمارد، پیمان الهی را می‌شکند، با سنت پیامبر مخالفت می‌ورزد و در میان بندگان خدا به گناه و ستم رفتار می‌کند، اما با گفتار یا کردارش او را تغییر ندهد، سزاوار است که خداوند او را به همان جایگاهِ [خشم‌آلود] خود وارد سازد.»

دوم:
امام حسین (علیه‌السلام) از ما می‌خواهد امروز امتی متحد برمحور حق باشیم، نه تزویر و دروغ.
امام حسین از سلاله خانه وحدت ورحمت برخاست، خانه علی و فاطمه (علیهماالسلام)، منزل قرآن و عدالت.
اما آنگاه قیام کرد که اسلام به ظواهر بی روح وشعارهای پوچ مبدل شده وخلافت به حکومتی خریدنی تنزل کرده بود.
امروز، حسین (علیه‌السلام) امت اسلامی را چنین می بیند :
- درگیری هایی طایفه ای ومذهبی که پیکره امت را پاره پاره کرده است.
- کشتار مومنان بنام دین.
- خاموش کردن صدای حق به بهانه حفظ وحدت .
امام حسین (علیه‌السلام) می‌خواهد امت بر پایه حقیقت، نه نفاق وریا متحد شود.
اسلام وسیله‌ برادری باشد، نه تفرقه.
قرآن باید به جایگاه واقعی خود به عنوان قانون زندگی اجرا شود ، نه صرفاً متن زیبایی بخش دیوارها.
وحدت باید بر صداقت، عدالت، مبارزه با فساد و عشق حقیقی به اهل‌بیت (علیهم‌السلام) استوار باشد، نه از طریق حذف یا انکار منزلت ایشان.

سوم:
حسین (علیه‌السلام) می‌خواهد اسلام کنونی ؛ اسلامی در عمل باشد نه صرفا شعار .
او نه برای قدرت و نه برای منافع دنیوی قیام کرد، بلکه صریحاً فرمود:
«همانا که من تنها برای اصلاح در امت جدم قیام کردم . تا اینکه امر به معروف و نهی از منکر کنم.»
حسین (علیه‌السلام) از امت اسلامی امروز می‌خواهد که:
- نمازشان را برای عدالت به پا کنند.
- حجشان را فرصتی برای افزایش تقوا سازند.
- روزه‌شان را وسیله صبر در برابر گناهان قرار دهند نه صبر بر ظلم وستم.
- محبت به حسین (علیه‌السلام) را در رفتارشان تجلی بخشنده واشک بر مصیبت او را در عمل خویش بنشانند.
او از مسلمانان می‌خواهد که دین را به صرف ظواهر محدود ندانند، بلکه آن را در ساختن جامعه، بازخواست ستمگران، یاری مظلومان وتحقق همبستگی اسلامی بازشناسند.

چهارم:
حسین (علیه‌السلام) می‌خواهد نهضتی بر اساس بیداری فکری و اصلاحی که با جهل و تحجر مبارزه کند را زنده کند.
قیام اوپوشالی نبوده بلکه درمحیطی پر از جهل به پا خاست. محیطی که حکومت ابزار گمراهی ذهنها و تحکیم باطل شده بود .
امروزه نیز جهل در اشکال نوینی نمایان شده است :
- فرقه های جاهلی که به نام دین تکفیر و خشونت را ترویج می‌کنند.
- جهلی فرهنگی که مردم را برده رسانه‌های دروغین و فضای مجازی ساخته است.
- و جهلی سیاسی که امت را از فریاد در برابر حاکمان ستمگر باز می‌دارد.

حسین (علیه‌السلام) از امت می‌خواهد که تفکری بیدار داشته باشند، مدارس و دانشگاه‌هایشان را بر اساس اندیشه اصیل اسلامی بنیان نهند و فرزندانش را بر پرسشگری نه تسلیم کورکورانه تربیت نماید.
او می‌خواهد امت به روش علی (علیه‌السلام)، فقه باقر (علیه‌السلام)، اندیشه صادق (علیه‌السلام) وسیره سجاد (علیه‌السلام) بازگردد، چرا که این امامان،امتداد عملی کربلا و پیشوایان فکر و ایمان هستند.

پنجم:
خواسته امام حسین (علیه‌السلام) اینست که همواره در وجدانها و واقعیت زندگی، نهضت او پایدار وباقی بماند.
امام صادق (علیه‌السلام) فرمود:
«امر ما را زنده نگه دارید. خدا رحمت کند کسی که امر ما را زنده بدارد.»
امام حسین (علیه‌السلام) از امت اسلامی می‌خواهد که تنها به سالی یک بار یاد او اکتفا نکنند، بلکه یاد او را در عرصه های زیر زنده نگه دارند:
- در اندیشه و فرهنگ.
- در رسانه و تربیت.
- در رفتار روزمره و سیاست‌گذاری‌ها.
- و در هر جایی که حقّی پایمال شده و مظلومی نیاز به یاری دارد.
او می‌خواهد که شعائر حسینی تنها به مراسم سوگواری محدود نشوند، بلکه تبدیل به مایه بیداری وجدان ،فضای تربیتی و مواضع انقلابی شوند.
عشق به حسین (علیه‌السلام) باید انگیزه‌ای برایدادخواهی در برابر ستمگران، یاری مظلومان واحیای راه پیامبران باشد.
کربلا یک رویداد تاریخیِ پایان یافته نبوده است ، بلکه پیامش؛ پیامی همیشه زنده برای جهان اسلام و هر انسانی است که بذری از وجدان در دل دارد.
امام حسین (علیه‌السلام) نه برای دفن شدن، بلکه برای بیداری به شهادت رسید. تا خونش را چراغ راه کسانی بسازد که خواهان زندگی با کرامت هستند.
اگرامام حسین (علیه‌السلام) امروز از امت می‌پرسد:
«هَل مِن ناصِرٍ یَنصُرُنی؟»
هدفش خونریزی نیست بلکه بیداری وجدان، اتخاذ موضع وپیمودن مسیر حق است.
او از امت اسلامی امروز می‌خواهد که به خویشتن بازگردد، وعطر کرامت را از تربت پاک کربلا استشمام کند و عدالت را در گیتی برپا دارد تا شایسته لقب خیر امتا اخرجت للناس گردد.
السلام علی الحسین و علی علی بن الحسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین.