مركز ارتباط حضرت آیت الله العظمی سید علی حسينى سیستانی (مد ظله) در لندن، اروپا، شمال و جنوب امریکا است.
در حدیث نقل شده که پيامبر خدا فرمودند: «خداوند متعال بندۀ مؤمن شاغل را دوست دارد». [20]
روایت شده كه امیر المؤمنین فرمودند: «به تجارت پردازيد، كه آن شما را از آنچه در دست مردم است بىنياز مىگرداند و خداوند عزّ و جلّ بندۀ پيشهور امین را دوست دارد...». [21]
در حدیثی دیگر نقل شده كه رسول خدا فرمودند: «کسی که از راه حلال مال دنیا را طلب میكند تا از درخواست از مردم بینیاز شده و در تأمین نفقات خانوادۀ خویش كوشا باشد و از روی مهر و عطوفت به همسایگان خود رسیدگی نماید، در روز قیامت در حالی که چهرهاش مانند ماه شب چهارده میدرخشد خداوند متعال را ملاقات میکند». [22]
در نقل است مردی نزد امام صادق آمد و گفت: من نه میتوانم به خوبی با دست خود کار کنم و نه تجارت نمایم و مردی کم روزی و نیازمندم. امام صادق به او فرمودند: «کار کن و بار بر سر خود حمل کن (و این زحمت را برای طلب رزق و روزی تحمّل کن) و از دیگران بینیاز باش...». [23]
معلّى بن خنيس میگوید: امام صادق مرا ديد كه در رفتن به بازار دير كرده بودم، فرمودند: «صبح زود سراغ عزّت خود برو». [24]
نیز روایت شده امام کاظم هنگامی که در زمین مشغول كار بودند و پای مبارکشان از عرق خیس شده بود، فرمودند:
«... پیامبر اکرم و امیر المؤمنین و پدران من همه با دست خود کار میکردند و این شیوۀ پیامبران و مرسلین و جانشینان آنان و صالحان است». [25]
به نقل از ابن عبّاس چنین آمده است: «پيامبر خدا هر گاه به كسى نگاه مىكرد و از او خوشش مىآمد، مىفرمودند: شغلى هم دارد؟ اگر مىگفتند: نه، مىفرمودند: از چشمم افتاد. عرض مىشد: چرا اى رسول خدا ؟ مىفرمودند: زيرا اگر مؤمن شغل و حرفهاى نداشته باشد، دين خود را وسيلۀ امرار معاشش مىكند». [26]
از امام صادق روایت شده که فرمودند: «مردى از اصحاب پيامبر اکرم در مضیقۀ مالی قرار گرفت، همسرش به او گفت: ای كاش به محضر پيامبر میرفتى و از او درخواست کمک مینمودی. مرد به حضور پيامبر رفت. چون حضرت او را ديدند، فرمودند: هر كس از ما کمک بخواهد به او عطا كنيم و هر كس بىنيازى جويد خداوند متعال او را بىنياز كند، مرد پیش خود فکر کرد مقصود پیامبر من هستم، پس (بدون اینکه سخنی بگوید) نزد همسرش برگشت و ماجرا را برای وی بازگو کرد.
همسرش از او خواست محضر رسول خدا برود و ایشان را از وضع زندگی خود آگاه کند، مرد برای بار دوّم به حضور پیامبر رفت و چون حضرت او را دید (قبل از اینکه حرفی بزند) فرمودند: هر كس از ما کمک بخواهد به او عطا كنيم و هر كس بىنيازى جويد خداوند متعال او را بىنياز كند، باز هم مرد بدون اظهار حاجت به خانه برگشت، برای سومین بار نیز محضر پیامبر مشرّف شد و اتّفاق سابق تکرار شد، وقتی از محضر حضرت بیرون آمد، تبری عاريه كرد و به كوه رفت و قدرى هيزم بريد و آورد و به نیم مُدّ آرد فروخت، فردا هم رفت و هيزم بیشتری جمع کرد و فروخت، باز هم به کارش ادامه داد و درآمدش را اندوخته نمود تا خودش تبری خريد، و به تدریج صاحب دو شتر و غلام شد و ثروتمند و بىنياز گشت.
روزی محضر پيامبر شرفیاب شد و به حضرت گزارش داد كه چگونه سؤال كرده و چه از ایشان شنيده است.
پيامبر اکرم فرمودند: «من كه به تو گفتم: هر كس از ما کمک بخواهد به او عطا كنيم و هر كس بىنيازى جويد خداوند متعال او را بىنياز خواهد نمود». [27]
در حدیث نقل شده که امام صادق از كار معاذ كرباس فروش جويا شدند، عرض شد: ترک تجارت كرده است.
حضرت فرمودند: «كار شيطان است، کار شیطان است، كسى كه تجارت را رها كند، دو سوّم عقلش از دست رفته است، آیا نمىداند كه كاروانى از شام آمد و پيامبر از آن كالا خريدند و با آنها تجارت كردند و سودى بردند و با آن وام خود را پرداختند». [28]
راوى حديث گويد: نزد امام صادق نشسته بوديم كه علاء بن كامل وارد شد و رو به روى آن حضرت نشست و عرض کرد: دعا كنید تا خدا به من رزق و روزی وسیع بدهد.
امام صادق فرمودند: «من براى اين دعا نمىكنم، دنبال كار برو، چنان كه خداوند متعال به تو امر كرده است (و از راه كار و كوشش به زندگى خود بپرداز)». [29]
در روایتی از امام باقر چنین نقل شده که فرمودند: «من نمیپسندم برای مرد که در کار دنیای خود کسل و تنبل باشد و هر کس در کار دنیای خویش کسل و تنبل باشد، در امر آخرت خود تنبلتر و سستتر خواهد بود». [30]