مركز ارتباط حضرت آیت الله العظمی سید علی حسينى سیستانی (مد ظله) در لندن، اروپا، شمال و جنوب امریکا است.
«اعتکاف» عبادت پر فضیلتی است که حضور در مسجد و روزه از ارکان آن است و نسبت به انجام آن در ماه مبارک رمضان، بیشتر سفارش شده است.
از امام صادق روایت شده که فرمودند: «هر گاه دهۀ آخر ماه رمضان فرا میرسید، پیامبر خدا در مسجد معتکف میشد و برای حضرت خیمهای مویین برپا میکردند و آن حضرت دامن همّت به کمر میبست و بستر خوابش را برمیچید». [106]
نیز از امام صادق نقل شده که فرمودند: «جنگ بدر در ماه رمضان واقع شد، پیامبر اکرم در آن سال معتکف نشد و به جای آن در سال بعد دو دهه به اعتکاف نشست؛ یک دهه برای همان سال و یک دهه به جای سال قبل». [107]
از امام صادق روایت شده که پیامبر اکرم فرمودند: «پاداش اعتکاف ده روز ماه رمضان، معادل دو حج و دو عمره میباشد». [108]
اعتکاف سنّتی نبویّ است که مسلمانان به آن فرا خوانده شدهاند و در برخی از ادیان الهی گذشته نیز مطرح بوده است، هرچند در جزئیّات و کیفیّت آن تفاوتهایی وجود دارد و این خود نشانه دهندۀ اهمیّت این عبادت است. قرآن کریم در این باره میفرماید: «... وَعَهِدْنا إِلىٰ إِبْراهيمَ وَإِسْماعيلَ أَنْ طَهِّرا بَيْتيَ لِلطَّائِفينَ وَالْعاكِفينَ وَالرُّكَّعِ السُّجُودِ». [109]
«ما ابراهیم و اسماعیل را فرمان دادیم که خانۀ مرا برای طواف کنندگان و معتکفان و راکعان و ساجدان پاکیزه دارید».
انسان در گریز از هوای نفس و فرار از اشتغالات دنیوی در طریق انس با معبود، نیازمند خلوتی است تا خود را از زنگار گناهان بشوید، توبه نماید و به تزکیۀ نفس بپردازد. اعتکاف زمینۀ چنین فرصتی را فراهم میکند، معتکف با پناه آوردن به مسجد و روزه گرفتن و دوری گزیدن از امور دنیوی راه تکامل معنوی را به روی خود میگشاید و موجبات قبولی توبهاش و نیل به پاداش الهی را فراهم میسازد.