مركز ارتباط حضرت آیت الله العظمی سید علی حسينى سیستانی (مد ظله) در لندن، اروپا، شمال و جنوب امریکا است.
«روزه» از مهمترین دستورات الهی است که از آن به عنوان یکی از ارکان پنجگانۀ اسلام (نماز، زکات، حج، روزه و ولایت اهل بیت) نام برده شده است و از جمله واجباتی است که قرآن کریم دربارۀ آن میفرماید:
«يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصّيامُ كَما كُتِبَ عَلَى الَّذينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ». [1]
«ای کسانی که ایمان آوردید، روزه بر شما نوشته شده است (واجب شده است) همچنان که بر پیشینیان قبل از شما نوشته شده بود (واجب شده بود)، شاید که با تقویٰ و پرهیزگار شوید».
«شَهْرُ رَمَضانَ الَّذي أُنْزِلَ فيهِ الْقُرْآنُ هُدىً لِلنَّاسِ وَبَيِّناتٍ مِنَ الْهُدىٰ وَالْفُرْقانِ فَمَنْ شَهِدَ مِنْكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ وَمَنْ كانَ مَريضاً أَوْ عَلىٰ سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِنْ أَيَّامٍ أُخَرَ يُريدُ اللَّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلا يُريدُ بِكُمُ الْعُسْرَ وَلِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُوا اللَّهَ عَلىٰ ما هَداكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ». [2]
«ماه رمضان، ماهى است كه قرآن در آن نازل شده براى هدايت بشر و براى راهنمايى و امتياز حقّ از باطل، [3] پس هر كه دريابد ماه رمضان را بايد آن را روزه بدارد و هر كس مریض يا در سفر باشد (به شمارۀ آنچه روزه خورده است) از ماههاى ديگر روزه دارد، كه خداوند براى شما حكم را آسان خواسته و تكليف را مشكل نگرفته و خواسته تا اينكه عدد روزه را تكميل كرده و خدا را به عظمت ياد كنيد كه شما را هدايت فرمود، باشد كه (از اين نعمت بزرگ) شکرگزار شويد».
در فضيلت و اهمیّت روزه، احاديث بسياری از معصومین صادر گرديده است که در ذیل بعضی از آنها ذکر میشود.
زراره از امام باقر روایت میکند که آن حضرت فرمودند: «دین اسلام بر پنج پایه استوار شده است: نماز، زکات، حج، روزه و ولایت اهل بیت و رسول اکرم فرمودند: روزه، سپری در برابر آتش دوزخ است». [4]
روایت شده كه حضرت رسول اکرم فرمودند: «خواب روزهدار، عبادت و نفس کشيدن او، ثواب تسبيح دارد». [5]
از امام باقر روایت شده است که پیامبر خدا به جابر بن عبداللّه فرمودند: «ای جابر این ماه، ماه مبارک رمضان است، در این ماه هر کس روز آن را روزه بدارد و جزئی از شبش را به عبادت بپردازد و شکم و شرمگاه خویش را پاک نگه دارد و زبانش را حفظ کند، همان طور که از این ماه خارج میشود، از گناهان خویش خارج میشود.
جابر عرض کرد: ای رسول خدا، چه زیباست این حدیث، رسول خدا فرمودند: ای جابر و چه سخت است رعایت این شروط». [6]
از امام صادق از پدران گرامیشان نقل شده که رسول اکرم به اصحاب خود فرمودند: «آيا به شما خبر بدهم از اعمالی که اگر آنها را انجام دهید شيطان به اندازۀ فاصله مشرق از مغرب از شما دور میشود؟ اصحاب در پاسخ گفتند: بفرماييد.
آن حضرت فرمودند: روزه گرفتن شيطان را رو سياه (و ناامید) میکند و دادن صدقه در راه خدا، پشت او را میشکند و چنانچه مسلمانان همدیگر را برای خدا دوست داشته باشند و به یکدیگر در راه انجام کارهای نيک کمک کنند، این امور اصل و ريشۀ او را از بین میبرد و توبه کردنو استغفار، رگ گردنش را قطع میکند و برای هر نعمتی كه خداوند به انسان عنايت فرموده است، زکاتی هست و زکات بدنها روزه گرفتن است». [7]
روایت شده است كه پيامبر فرمودند: «خداوند متعال فرموده است: روزه برای من است و پاداش آن را من خودم میدهم». [8]
از امیر المؤمنین نقل شده است که رسول اکرم فرمودند: «هر کس روزه، او را از خوردن غذایی که به آن میل و اشتها دارد، بازدارد، بر خداوند متعال است که وی را از غذای بهشت سیر کند و از آشامیدنی بهشتی بنوشاند». [9]
نیز روایت شده است که رسول اکرم فرمودند: «... بهشت دری دارد به نام رَيّان (سيراب) كه تا روز قیامت باز نمیشود، در روز قــیامت تنها برای روزهداران از امّت محمّد باز میشود، پس رضوان، خزانهدار بهشت نداء میکند: ای امّت محمّد به سوی ریّان بشتابید، امّت من از آن در وارد بهشت میشوند...». [10]
در حدیث نقل شده است که امام صادق فرمودند: «برای روزهدار دو شادی و خشنودی است:
1. خشنودی و خوشحالی در موقع افطار(از اینکه به دستور الهی عمل نموده است)؛
2. خشنودی و خوشحالی در روز قيامت (موقع گرفتن پاداش الهی)». [11]
در حدیث نقل شده است که امام صادق فرمودند: «برترین جهاد، روزه گرفتن در هوای گرم است». [12]
نيز روایت شده است كه حضرت صادق فرمودند: «هر کس در روزی كه هوا بسيار گرم است برای خدا روزه بگيرد و تشنهشود، خداوند متعال هزار فرشته بر او میگمارد كه بر چهرهاش دست نوازش میكشند و به او بشارت (به پاداش الهی) میدهند وهنگامی كهافطار میكند، خداوند متعال (وی را مورد لطف و عنايت خويش قرار داده) به او میگويد: چه خوش است رایحه و بوی تو، پس از آن به فرشتگان میفرمايد: شما گواه باشيد كه من گناهان او را بخشيدم». [13]
در حدیث نقل شده است که امام صادق فرمودند: «کسی که روزۀ یک روز از ماه رمضان را (از روی عمد) بخورد، روح ایمان از او بیرون میرود». [14]
در حدیث نقل شده که امیر المؤمنین فرمودند: «خداوند متعال... روزه را برای آزمودن اخلاص بندگان واجب کرد...». [15]
و در خطبۀ حضرت زهرا چنین ذکر شده است: «خداوند متعال... روزه را برای تثبیت اخلاص بندگان واجب کرد...». [16]
روایت شده است که امام رضا در مورد علّت وجوب روزه فرمودند: «روزه برای آن است که مردم رنج گرسنگی و تشنگی را احساس کنند و به نيازمندی خود در آخرت پی ببرند و فرد روزهدار در اثر گرسنگی و تشنگی كه به او میرسد، خاشع و ذليل و فروتن، مأجور و طالب رضا و ثواب خدا و اهل معرفت و صابر میگردد و بدين سبب به ثواب الهی نائل میشود.
به علاوه آنكه روزه، موجب خودداری و پرهيز از شهوات و پندگو و موعظهگر آنان در دنيا است و ايشان را در راه انجام تكاليف الهی رام و ورزيده کرده و راهنمای آنان (در رسيدن به اجر و پاداش) در آخرت میباشد و تا اينكه (روزهداران) ناراحتی فقرا و نيازمندان را که در مضيقۀ اقتصادی میباشند درک نمايند و حقوقی را كه خداوند متعال در اموال و داراییهايشان واجب فرموده است به ايشان بپردازند». [17]