مركز ارتباط حضرت آیت الله العظمی سید علی حسينى سیستانی (مد ظله) در لندن، اروپا، شمال و جنوب امریکا است.
مالی که بابت زکات فطره داده میشود شرایطی دارد، که در مسائل ذیل ذکر میشود.
مسأله 1055. مقدار زکات فطره برای هر نفر «یک صاع» یا «چهار مُدّ» - تقریباً 3 كیلوگرم - از خوراکیهای معمول و رایج [605] در محلّش، [606] مانند گندم یا جو یا خرما یا كشمش یا برنج یا نان میباشد که باید به مستحقّ داده شود و اگر به جای آن قیمتش را بدهد نیز، كافی است؛
ولی احتیاط لازم آن است كه از خوراکیهایی كه در شهر یا روستایش معمول و رایج نیست ندهد، هرچند گندم یا جو یا خرما یا كشمش باشد.
مسأله 1056. ملاک در پرداخت قیمت یک صاع طعام بابت زکات فطره، قیمت طعام در شهر یا روستایی است که در آن زکات فطره کنار گذاشته شده و عزل میشود؛
مثلاً اگر فردی که ساکن شهر تهران است شخصی را که ساکن شهر مشهد است وکیل در کنار گذاشتن و عزل زکات فطره بر اساس قیمت گندم نماید، ملاک قیمت متعارف گندم در مشهد (شهر وکیل، نه موکّل) است.
مسأله 1057. اگر انسان از جنسی كه قیمتش دو برابر قیمت معمولی آن است، مثلاً از برنج مرغوبی كه قیمت آن دو برابر قیمت برنج معمولی است، نصف صاع بدهد كافی نیست، بلكه اگر آن را به قصد قیمت فطریه هم بدهد کفایت نمیکند.
مسأله 1058. انسان نمیتواند نصف صاع را از یک جنس مثلاً گندم و نصف دیگر آن را از جنسی دیگر، مثلاً برنج بدهد؛ بلكه اگر آن را به قصد قیمت فطریّه هم بدهد كافی نیست؛
ولی کسی که فطریّۀ چند نفر را میدهد، لازم نیست همه را از یک جنس بدهد، مثلاً اگر فطریّه بعضی را گندم و فطریّۀ بعضی دیگر را برنج بدهد، كافی است.
مسأله 1059. اگر فرد زکات فطره را از شیء معیوب بدهد، بنابر احتیاط واجب كافی نیست.
مسأله 1060. گندم یا شیء دیگری را كه فرد برای فطریّه میدهد باید با جنس دیگر یا خاک مخلوط نباشد و اگر مخلوط باشد، چنانچه خالص آن به یک صاع برسد و بدون جدا كردن قابل استفاده باشد یا جدا كردن آن زحمت فوقالعاده نداشته باشد یا آنچه مخلوط شده به قدری كم باشد كه قابل اعتنا نباشد، اشكال ندارد.
مسأله 1061. انسان باید فطریۀ خود و خانوادهاش را از مال حلال بدهد، هرچند برای تأمین مخارج خود و خانوادهاش معصیت کرده و آن را از راه حرام تأمین نموده باشد. بنابراین، اگر فرد فطریّهاش را از مال غصبی بپردازد کافی نیست.