مركز ارتباط حضرت آیت الله العظمی سید علی حسينى سیستانی (مد ظله) در لندن، اروپا، شمال و جنوب امریکا است.
مسأله 1595. از نظر اهل تسنّن، جمع ميان عمّه و برادرزادهاش يا خاله و خواهرزادهاش در ازدواج جايز نيست، بدين معنا كه اگر هر دو را همزمان عقد كنند، هر دو عقد باطل است و چنانچه عقد يكى بعد از ديگرى باشد، عقد دوّم باطل است.
ولی از نظر فقه اماميّه، عقد عمّه پس از برادرزادهاش و خاله پس از خواهرزادهاش مطلقاً صحیح است، همچنين عقد برادرزاده بعد از عقد عمّه و عقد خواهرزاده بعد از عقد خاله، مشروط بر آنكه پيش از عقد، عمّه و خالۀ آن زن رضايت داده باشند يا بعد از عقد رضايت بدهند صحیح است. [1344]
بنابراين اگر پيرو اهل تسنّن، در ازدواج ميان عمّه و برادرزادهاش يا ميان خاله و خواهرزادهاش جمع كند، چنانچه عقد آنان همزمان باشد چون به مذهب آنان عقد هر دو باطل است، براى پيرو مذهب اماميّه جايز است با هريک از آنان ازدواج نماید و در صورت رضايت عمّه يا خالۀ آن زن، جایز است هر دو را به عقد خویش در آورد؛
امّا اگر عقد آنان همزمان نباشد، عقد زن دوّم در فرض مذكور به مذهب آنان باطل است و مرد شيعى مىتواند با آن زن ازدواج كند، هرچند آن زن دختر برادر یا دختر خواهرِ زن اوّل باشد و عقدشان نیز با رضایت عمّه یا خالهشان انجام شده باشد.
اين حكم، در مورد هر يک از آن دو زن در صورتى كه شیعۀ دوازده امامی بوده و شوهرش از اهل تسنّن باشد، نيز جارى است.