مركز ارتباط حضرت آیت الله العظمی سید علی حسينى سیستانی (مد ظله) در لندن، اروپا، شمال و جنوب امریکا است.
مسأله 1143. پدر يا پدربزرگ پدرى میتوانند با وصیّت كردن برای فرزند یا نوۀ نابالغ یا مجنون یا سفیه [944] خویش، یک یا چند نفر را به عنوان «قیّم و ولیّ شرعی» تعیین نمایند [945] كه تفصیل احكام و شرایط آن در جلد سوّم فصل «حَجْر» بیان گردید.
همین طور، میتوانند فردی را به عنوان «ناظر بر قيّم» قرار دهند. [946]
مسأله 1144. اگر وصیت كننده شخصی را وصیّ و قیّم بر اولاد خویش قرار دهد، چنانچه محدودۀ ولایت وی را مقیّد به موارد خاصّی نكرده، قیّم مذكور با رعایت مصلحت اولاد، حقّ تصمیمگیری و تصرّف در تمام امور و شؤون متعلّق به آنان را دارد، مثل مراقبت از آنان و پرورش و تربیتشان، نگهداری از اموالشان و صرف آن در نیازها و احتیاجاتشان و ادای دیون و پرداخت خسارتها و حقوق شرعی مانند خمس و زكات [947] و ردّ مظالم؛
البتّه، ولایت قیّم و حاكم شرع در امر ازدواج نابالغ و مجنون و سفیه تفصیلی دارد كه در فصل «ازدواج»، مبحث «افرادی که در امر ازدواج ولیّ شرعی محسوب میشوند» ذکر شد.
مسأله 1145. اگر وصیّت كننده محدودۀ ولایت قیّم را مقیّد به موارد خاص نموده، قیّم باید به همان موارد اكتفا نماید و در سایر موارد اختیار تصمیمگیری و تصرّف در امور بچۀ نابالغ باحاكم شرع یا نمایندۀ وی میباشد؛
البتّه، ولایت قیّم و حاكم شرع در امر ازدواج نابالغ و مجنون و سفیه تفصیلی دارد كه در فصل «ازدواج»، مبحث «افرادی که در امر ازدواج ولیّ شرعی محسوب میشوند» ذکر شد.
مسأله 1146. «قيّم شرعى» میتواند اجرت المثل كارهایی را كه برای یتیم در محدودۀ ولایتش انجام داده و در انجام آن کارها قصد مجانیّت نداشته، از مال يتيم بردارد.
حکم مذکور، مشروط بر این است که عرفاً آن کارها اجرت داشته و قيّم هم فقير شرعى محسوب شود و در صورتی كه قيّم فقیر نباشد، برداشتن اجرت محلّ اشكال است و احتياط واجب در ترک آن میباشد. [948]
مسأله 1147. اگر فردی بگويد: «من قیّم یتیم از طرف پدر یا جدّ پدری وی هستم»، ادّعای وی در صورتی پذیرفته میشود که از راههایی که در مسألۀ «1137» بیان شد، ثابت گردد.