ملحقات مناسك حج

احکام وقوف در عرفه ومزدلفه

سؤال 295 : اگر حاجى براى وقوف در عرفه يا مزدلفه نيت كند و تمام وقت را بخوابد، آيا وقوفش مُجزى است؟
جواب : اگر اول وقت نيت كند سپس ـ گرچه تا آخر وقت ـ بخوابد، مُجزى است. اما اگر پيش از دخول وقت نيت كند سپس تا آخر وقت بخوابد، احوط مُجزى نبودن آن است.

سؤال 296 : اگر حاجى در عرفات وقوف كرد و آن گاه بيهوش شد و تا زوال روز عيد به هوش نيامد، حكمش چيست؟
جواب : حجش باطل است و به عمره مفرده منقلب مى شود و بايد مناسك آن را به جاى آورد و از احرام خارج شود.

سؤال 297 : جمعى از حُجاج در شب عيد، از عرفات براى وقوف در مزدلفه راهى مى شوند و به منطقه اى مى رسند كه به آنان گفته مى شود جزو مزدلفه است. آنان نيز شب را در آن جا مى مانند و روز بعد متوجه مى شوند كه جزو مزدلفه نبوده است، حكمشان چيست؟
جواب : اگر وقوف اضطرارى مزدلفه ـ يعنى وقوفى كم ميان طلوع خورشيد تا زوال روز عيد ـ را درك كنند، حجشان صحيح است وگرنه باطل است و به عمره مفرده منقلب مى شود.

سؤال 298 : اگر حاجى بر اثر جهل به حكم وقوف در مزدلفه ميان طلوع فجر و طلوع خورشيد روز عيد را از دست داد، آيا وقوف اضطرارى در آن برايش مُجزى است؟
جواب : اگر مدتى از شب عيد را در آن جا وقوف كرده باشد، اين كارش مُجزى است وگرنه در آن جا پيش از زوال خورشيد روز عيد وقوف كند و بدين ترتيب حجش صحيح است.

سؤال 299 : اگر حاجى قسمتى از شب عيد را در مزدلفه بماند سپس براى انجام پاره اى كارها پيش از طلوع فجر به منى برود و ديگر براى وقوف مابين الطلوعين به مزدلفه بازنگردد، حجش چه حكمى دارد؟
جواب : بنابر اظهر حجش صحيح است و بايد گوسفندى كفاره دهد.

سؤال 300 : اگر مسئولان مراسم حج، هر منطقه از مشاعر مقدسه را به گروهى از حُجاج و طواف كنندگان اختصاص دهند، آيا اين كار به آنان حقى مى دهد به گونه اى كه اگر كسى در منطقه اى كه از نظر تقسيم بندى متعلق به ديگرى است، وقوف كرد، وقوفش صحيح نباشد؟
جواب : چنين نيست، ليكن مخالفت با قوانين تنظيم شده براى مراسم حج سزاوار نيست.

سؤال 301 : آيا وقوف در مزدلفه داخل اتوبوس هايى كه حُجاج را از منى به عرفات منتقل مى كنند، مُجزى است؟ يعنى اگر اتوبوس مخصوص انتقال حجاج به مزدلفه در راه خود به منى بود و حاجى در آن بى آن كه اتوبوس توقف كند، نيت وقوف نمود، آيا با اين كار وقوف ركنى محقق مى شود؟
جواب : آرى، با اين كار وقوف ركنى محقق مى شود، اگرچه پيش از طلوع فجر راهى شوند.

سؤال 302 : در رساله مناسك آمده است كه زنان، افراد ناتوان مانند پيران و بيماران و «متولى امور آنان» مى توانند به وقوف شب عيد در مزدلفه اكتفا كنند و پيش از طلوع فجر از آن جا راهى منى شوند. حال آيا مقصود از «متولى امور آنان» همه كسانى هستند كه براى انجام كارهايشان آنان را همراهى مى كنند، يا فقط كسانى هستند كه از آنان نمى توانند بى نياز شوند و سخت محتاج آنان هستند؟
جواب : مقصود فقط كسانى هستند كه نمى توانند از آنان بى نياز شوند.

سؤال 303 : آيا به حدود معين شده موجود در مشاعر مقدسه مى توان اعتماد كرد؟
جواب : اگر قديمى و دست به دست برگرفته از گذشتگان باشد، تا هنگامى كه به خطايشان اطمينان پيدا نشود، مى توان بر آن ها اعتماد كرد.

سؤال 304 : حضرت عالى در رساله مناسك فرموده ايد اگر هلال از طرق معتبر نزد ما، ثابت نشود و نزد قاضى سرزمين مقدس ثابت شود و مكلَّف بر طبق حكم قاضى دو وقوف را به جاى آورد، چه بداند كه حكم قاضى مخالف واقع است و چه آن را احتمال دهد، صحت حجش محل اشكال است. حال سؤال اين است كه حضرت عالى به فساد اين حج در اين دو صورت فتوا مى دهيد يا احتياط مى كنيد؟
جواب : ما احتياط را در اين مسأله واجب مى دانيم و كسى كه از ما تقليد مى كند مى تواند با رعايت قاعده ترتيب در اعلميت در اين مسأله به ديگرى رجوع كند.