توضيح المسـائل

طلاق مبارات

مسأله 2497 ـ اگر زن و شوهر يكديگر را نخواهند و از هم كراهت داشته باشند ، و زن مالى را به مرد بدهد كه او را طلاق دهد ، آن طلاق را «مبارات» گويند .

مسأله 2498 ـ اگر شوهر بخواهد صيغه مبارات را بخواند ، چنانچه مثلاً اسم زن فاطمه باشد بگويد : «بارَأْتُ زَوْجَتِي فاطِمَةَ عَلى ما بَذَلَتْ» ـ و بنابر احتياط لازم ـ نيز بگويد : «فَهِيَ طالِقٌ» يعنى من و زنم فاطمه در مقابل بذل كرده او ، از هم جدا شديم پس او رها است . و اگر ديگرى را وكيل كند ، وكيل بايد بگويد : «عَنْ قِبَلِ مُوَكّلِي بارَأْتُ زَوْجَتَهُ فاطِمَةَ عَلى ما بَذَلَتْ فَهِيَ طالِقٌ» ، و در هر دو صورت اگر بجاى كلمه «عَلى ما بَذَلَتْ» «بِما بَذَلَتْ» بگويد ، اشكال ندارد .

مسأله 2499 ـ صيغه طلاق خلع و مبارات در صورت امكان بايد به عربى صحيح خوانده شود ، و چنانچه ممكن نباشد حكم آن حكم طلاق است كه در مسأله (2479) گذشت ، ولى اگر زن براى آنكه مال خود را به شوهر ببخشد مثلاً به فارسى بگويد : براى طلاق ، فلان مال را به تو بخشيدم ، اشكال ندارد .

مسأله 2500 ـ اگر زن در بين عدّه طلاق خلع يا مبارات ، از بخشش خود برگردد ، شوهر مى‏تواند رجوع كند و بدون عقد دوباره ازدواج را بر قرار سازد .

مسأله 2501 ـ مالى را كه شوهر براى طلاق مبارات مى‏گيرد ، بايد بيشتر از مهر نباشد بلكه ـ بنابر احتياط واجب ـ بايد كمتر از مهر باشد ، ولى در طلاق خلع اگر بيشتر باشد ، اشكال ندارد .